تخم یک سیستم پشتیبان حیاتی کامل برای جوجه ها می باشد. تمامی عناصر غذایی، مواد معدنی، انرژی، منابع و آب موردنیاز برای رشد جوجه در تخمی که تازه گذاشته شده، موجود است. بدین ترتیب تخم برای تبدیل شدن به جوجه تنها نیازمند گرم کردن و چرخش دوره ای برای جلوگیری از چسبیدن جوجه در حال رشد به غشای پوست خواهد بود. نرخ رشد متابولیک جوجه در حال رشد باید به نحوی تنظیم گردد که جوجه بتواند در زمان مناسب بیرون آمده و زنده بماند. نرخ رشد با دمای خوابیدن ماده بر روی تخم کنترل شده و هنگامی بهینه است که ماده در شرایط آمادگی کامل قرار داشته باشد.

هنگامی که قناری ماده در شرایط آمادگی کامل قرار دارد، تقریبا 85% تخم های بارور بیرون می آیند. یکی از نشانه های این که ماده در شرایط کامل آمادگی برای جوجه کشی قرار دارد، بیرون آمدن تخم ها در روز سیزده و نه در روز چهاردهم است. اغلب تخم های بارور در سالن من در روز سیزدهم بیرون می آیند.

خوابیدن کامل ماده بر روی تخم و ایجاد آشیانه ی مناسب تضمین کننده بیرون آمدن جوجه ها از تخم است. پنبه ی زده شده و لینتر مواد اولیه ی خوبی برای آشیانه سازی نیستند زیرا فضاهای کوچکی را شکل می دهند که سبب می شود چرخانیدن تخم ها برای پرنده ها مشکل گردد. هنگامی که آشیانه ساخته شد، به دقت آن را بررسی می نمایید تا از وضعیت مطلوب و مناسب آن اطمینان حاصل کنید. نباید بیش از حد آن را عمیق نمایید زیرا نکته حائزاهمیت این است که قناری های ماده به خوبی تخم ها را با قسمت بدون پر سینه خود بپوشانند. برای بهتر خوابیدن قناری های ماده بر روی تخم ها، آشیانه هایی که به خوبی ایجاد نشده اند را تنظیم نمایید.

یکی دیگر از مشکلات مهم و جدی که بر جوجه شدن تخم ها تاثیر منفی دارد، وجود موش در سالن است. موش ها شبگرد بوده، شب هنگام به دنبال غذا می گردند. آن ها ممکن است بر روی سقف قفس ها بیایند. این مورد سبب می شود که ماده ها در آشیانه ترسیده و بیرون آمدن جوجه ها را تقریبا غیرممکن می سازد. به علاوه فضله موش ها شامل تعداد زیادی اشرشیاکلی و سالمونلا می باشد که سبب مرگ جوجه ها در نتیجه عفونت و آلودگی می گردد. اطمینان حاصل کنید که در سالن جوجه کشی شما موش وجود نداشته باشد.

در صورتی می توانید دوباره از یک آشیانه استفاده شده برای فصل بعد استفاده نمایید که به دقت لایه رویی کثیف آن را جداسازی نموده و مواد تازه را نیز در اختیار قناری ماده قرار دهید تا به خوبی آشیانه را از نو بسازد. هنگامی که در هر آشیانه 6 جوجه قرار دارد آشیانه استاندارد را با یک آشیانه بزرگ تر جایگزین می نمایم. آشیانه های بزرگ تر مطلوب تر بوده و قناری ماده می تواند به خوبی پرهای سینه خود را در آشیانه پهن نموده و از جوجه ها مراقبت نماید. هنگامی که تعداد زیاد جوجه در آشیانه حضور دارند  و نمی توانند در یکی از طرفین آشیانه مدفوع کنند، آشیانه کثیف می شود. معمولا چنین شرایطی حدود یک هفته پس از بیرون آمدن جوجه ها مشاهده می شود. با جایگزین نمودن آشیانه کثیف با یک آشیانه تمیز بزرگ تر نه تنها برای جوجه ها فضای بیش تری فراهم می نمایید، بلکه هنگامی که جوجه ها بزرگتر شدند، آشیانه تمیز باقی مانده و دفع مدفوع توسط آن ها در یکی از طرفین آشیانه صورت می گیرد .

حفظ دمای بالای بدن قناری ماده در دوره خوابیدن او بر روی تخم ها از جمله عوامل ضروری برای بیرون آمدن مناسب جوجه ها از تخم می باشد. جفت زدن نر با یک ماده سبب می شود که ماده به حفظ دمای بالای بدن خود هنگام خوابیدن بر روی تخم ها تشویق گردد و محکم بر روی آشیانه بنشیند. هنگامی که ماده ها به تنهایی در دوره خوابیدن بر روی تخم در قفس حضور دارند، بهترین روش استفاده از نیم قاشق چایخوری شاهدانه خیسانده برای آن ها می باشد. این روش سبب می شود که شرایط مطلوب جوجه کشی را حفظ نماید و با دمای مناسب بر روی تخم ها بخوابد و به شکلی محکم بر روی آشیانه قرار گیرد و توجه کافی را به جوجه ها معطوف داشته و به جوجه بزرگ کردن بپردازد.

همچنین، رطوبت کافی اهمیت زیادی در بیرون آمدن جوجه ها از تخم دارد. من در روزهای سیزدهم و چهاردهم بیرون آمدن تخم ها ماده ها را آب تنی می دهم. برخی مواقع یک جوجه هنگامی که تلاش می نماید تا راه خود را به بیرون از تخم بازگشاید خشک شده و از بین می رود. در این شرایط، به دقت پوست را از او جدا می نمایم. در صورتی که قسمتی از پوست به جوجه چسبیده باشد آن را به دقت با مرطوب ساختن با آب گرم جدا می کنم.

هنگامی که تخم ها دیررِس هستند، می توان با شناور ساختن تخم ها در یک ظرف آب گرم بررسی نمود که آیا هنوز زنده هستند یا خیر. در صورتی که تخم ها تکان بخورند جوجه زنده بوده و ممکن است بیرون آید. در صورتی که تخم ها تکان نخورند جوجه مرده است. تخم هایی که جوجه های زنده در آن ها قرار دارند را به زیر قناری ماده ای  که جوجه های او در حال بیرون آمدن هستند انتقال دهید.