پیش از خرید هر پرنده ای، به تمامی ناهنجاری های وضعیت ظاهری و رفتار او توجه نمایید. پرندگان از قابلیت منحصربفردی برای پنهان سازی بیماری برخوردارند. قناری هایی که بیماری آن ها چندان حاد نیست وضعیت ظاهری تقریبا نرمال و طبیعی خود را حفظ می نمایند. این قابلیت پنهان سازی بیماری در طول سالیان و در طول تکامل در پاسخ به فرآیند صید و صیادی توسعه یافته است. پرندگان با عدم نشان دادن ضعف یا بیماری خود، از قرار گرفتن در معرض حمله مهاجمان اجتناب می نمایند.  هنگامی که به قفس قناری ها نزدیک می شوید، حتی پرندگان بیمار معمولا نشانه های بیماری خود را با فعالیت بیشتر پنهان می سازند. برای این که بتوانید رفتار و وضعیت ظاهری قناری ها را به خوبی مشاهده نمایید. از فاصله به آن ها بنگرید. خواب آلودگی و یا کمبود فعالیت نشان دهنده این است که پرنده در شرایط مناسب قرار نداشته یا بیمار است. پرهای آشفته و موجدار نشان می دهد که پرنده از سرما یا تب رنج می برد. پرنده برای این که بدن خود را عایق کند پرهای خود را موجدار می سازد و بدین ترتیب گرمای بدن خود را حفظ می نماید. پرنده هایی که پرهای صاف و مناسب دارند و از فعالیت کافی برخوردارند باید به دقت مورد بررسی قرار گیرند. یک قناری سالم چشم های روشن و پرهای درخشان و آراسته ای دارد. کیفیت پرها با وضعیت مناسب تغذیه و رژیم غذایی ارتباط دارد. ریزش پرها می تواند نتیجه شلوغی بیش از حد محل نگهداری باشد. شلوغی بیش از حد استرس بسیار زیادی به قناری ها وارد نموده و سبب می شود که در مقابل بیماری آسیب پذیر باشند.

ریختن پرهای دور چشم نشانه ای از بیماری های سینوسی یا تنفسی می باشد. به این مسئله توجه کنید که چگونه قناری می ایستد و حرکت می نماید. او باید با قرار دادن سر در حالت مستقیم و بال ها به صورت متقارن بایستد.  هنگامی که حرکت می کند باید حرکت او به صورت هماهنگ و به سادگی صورت گیرد. هر نشانه ای از گیجی و خواب آلودگی مانند نشستن بر روی چوب، ماندن در کف قفس و یا افتادن بال ها نشانه ضعف بوده و اغلب با بیماری همراه است. دم زدن می تواند نشان دهنده بیماری های داخلی، بیماری های تنفسی یا کمبود ویتامین A باشد.

پاها باید به خوبی دور چوب حلقه شوند و چوب را بگیرند. لنگش و یا به یک طرف میل کردن یکی از پاها می تواند نشان دهنده مشکلات پا و زخم در پاها باشد. ممکن است کف پا با زخم میخچه مانندی مواجه باشد. حالت فلسی پاها، حتی در قناری های مسن تر نشان می دهد که با مشکلات غذایی دارند. رشد غیر طبیعی در طرفین پا نشان دهنده آلودگی های انگلی ایجاد شده توسط شپش ها می باشد. این رشد برآمدگی های ریشه مانند، قسمت هایی را ایجاد می کند که در کنار هرکدام از پنجه ها شکل گرفته و تحت عنوان پای ریش ریش خوانده می شود.

مدفوع قناری ها را روی کاغذ کف قفس بررسی نمایید. وجود نسبت متعادل مواد سفید (ادرار) و تیره (مدفوع) در فضله ها ضرورت دارد. مقادیر زیاد ادرار سفید بدون  مدفوع می تواند نشانه ای از بیماری های متابولیکی مانند دیابت باشد. بخش ادرار سفید- قهوه ای رنگ مدفوع نشان دهنده بیماری های کبدی است. رنگ مواد تیره مدفوع با توجه به رژیم غذایی تغییر می نماید. قناری هایی که از سبزیجات سبز استفاده می نمایند مواد مدفوع تیره دارند. قناری هایی که از پلت و برخی غذاهای دیگر تغذیه می نمایند مواد مدفوع مایل به قهوه ای دارند. مدفوع نباید بیش از حد نرم باشد. عصبی بودن یا رژیم غذایی (برای مثال سیب) می تواند سبب شل شدن موقتی مدفوع گردد و بدین ترتیب باید فضله های قدیمی تر موجود روی کاغذ را بررسی نمایید. مدفوع مایع و خمیرگونه نشان دهنده ی بیماری های داخلی می باشد. قناری هایی که مشکلات داخلی دارند، با مشکلاتی در جذب عناصر غذایی از غذا مواجه هستند. در یک دوره زمانی این مورد می تواند به کاهش زیاد وزن و سبک شدن یا سینه خالی کردن و در نهایت مرگ بیانجامد.

در صورتی که قناری سالم به نظر نمی رسد از صاحب پرنده برای بررسی وضعیت او اجازه بخواهید. حفره های بینی و چشم ها را بررسی کنید تا نشانه ای از دفع و ترشح مواد نداشته باشد. هر نوع دفع و ترشح مواد نشان دهنده ناهنجاری می باشد و تنها استثنا در این زمینه برگردانیدن غذا در والدینی است که در حال غذا دادن به جوجه هستند.

قناری را نزدیک به گوش خود قرار داده و به صدای تنفس او گوش دهید. هنگامی که قناری می ترسد دهانش را باز می کند. باز نگاه داشتن طولانی مدت دهان نشان دهنده مشکلات تنفسی و احتمالا مشکلات قلبی می باشد. بافت پوست را بررسی نمایید. قناری در شرایط جوجه دهی باید پوست صافی داشته باشند. پوست خشک نشان دهنده این است که قناری شرایط مناسبی ندارد. می توانید عوامل رنگ دهنده را را در پوست مشاهده نمایید، زیرا در چربی پوست رسوب می نمایند.  قناری نر در شرایط آمادگی جفت و جوجه دهی از شکم صاف و دستگاه تناسلی رو به بالا برخوردار است. ماده در حال جوجه دهی شکم پر و دستگاه تناسلی گرد دارد. با مشاهده استخوان جناغ سینه می توانید مشخص کنید که آیا قناری بیش از حد چاق یا بیش از حد لاغر است. قناری لاغر در معرض خطر هستند زیرا فشار محیط جدید می تواند به مرگ آن ها بیانجامد. قناری های نری که بیش از حد چاق هستند اغلب به صورت موقتی نابارور می گردند. پرندگانی که چاق هستند بیش تر در معرض بیماری های کبدی قرار دارند. هنگام بررسی پوست و بدن پرنده، آن ها را از نظر توده های پر و تومور بررسی نمایید. توده های پر شامل کیست های پر می باشند. معمولا در شکم، پشت یا بال مشاهده می شوند. این کیست ها در طوطی های کوچک و طوطی های بزرگ تر نیز مشاهده می شوند. در صورتی که در بررسی ها قناری سالم به نظر برسد باید حتما به مدت حداقل 6 هفته پیش از ورود آن ها به محل نگهداری قناری ها، آن ها را قرنطینه سازید. محل ایده آل قرنطینه، خانه ای است که پرنده ای در آن وجود ندارد. از ورود بیماری به سالن نگهداری قناری های خود با خرید پرندگان سالم و قرنطینه تمامی قناری های جدید جلوگیری نمایید. برخی از پرورش دهندگان یکی از پرندگان خود را در دوره قرنطینه به قفس پرندگان جدید وارد می سازند تا از وجود احتمالی ناقلان بیماری آگاه گردند.