اسپورهای گرده، سلول های جنسی نر با اندازه ی میکروسکوپی می باشند که در انتهای پرچم گیاه تولید می شوند و برای بارورسازی گیاهان زراعی و گونه های دیگر گیاهان ضرورت دارند. زنبورها با کار و تلاش فراوان گرده ها را بر روی پاهای عقب خود و روی موی های کوچک زبر ضخیم به نام شانه های گرده جمع آوری می نمایند. بخش بیرونی پا (ساق) توسط موهای طویل احاطه شده که سطح کوچک  محدب نرمی را احاطه می نمایند که تحت عنوان سبد گرده خوانده می شود و از آن برای حمل گرده به کندو استفاده می کنند.

زنبورهای جمع آوری کننده گرده، کیسه عسل خود را با عسل پر نموده و بدین ترتیب عسل را از کندو خارج می سازند. هنگامی که به گل می رسند، بر روی پرچم گیاهان می نشینند و گرده های نرم را با آرواره ها و پاهای جلویی خود جدا نموده و آن را با عسل مرطوب می سازند. هنگامی که به شکوفه بعدی پرواز می کنند، پاهای خود را زیر آن حرکت می دهند، گرده های روی بدن و پاهای خود را به شکل ماهرانه ای به سبد گرده وارد می سازند. گرده ی درون سبد فشرده شده و یک گلوله ی  گرده طلایی را شکل می دهد. هرکدام از این گلوله های گرده شامل 100 هزار تا 5 میلیون اسپور گرده می باشد.

هنگامی که زنبورهای عسل گرده جمع کن به کندو وارد می شوند، باید از تله گرده نازک زنبورداران رد شوند که در آن تقریبا 30% گرده آن ها ریخته و در کشوی گرده زیر تله جمع می شوند. 70% باقیمانده دانه های گرده در بخش گرده شانه ی عسل جمع می شوند که همراه با عسل به عنوان غذا برای زنبورها مورد استفاده قرار می گیرند. گرده یک غذای آماده سازی فشرده قدرتمند می باشد و یک غذای کاملا متعادل و کامل بوده و شامل عناصر غذایی زیر می باشد:

اسیدهای آمینه: شامل تمامی 22 اسیدآمینه ضروری (پروتئین ها) می باشد.  میانگین وزنی پروتئین آن 25% است.

ویتامین ها: گرده شامل ویتامین های A,B1,B2,B5,B6,B12,C,D,H,K,E، کولین، اسید فولیک، اسید پانتوتنیک، روتین و ویتامین PP می باشد.

مواد معدنی اصلی: کلسیم، فسفر، آهن، مس، پتاسیم، منیزیم، سیلیکا، گوگرد، سدیم، ید، کلر، بور، تیتانیوم، مولیبدن و روی.

عناصر غذایی میکرو: 28 ماده ی معدنی در بدن یافت می شود. 14 مورد این عناصر حیاتی ضروری در چنان مقادیر اندکی مورد نیازند که به عنوان عناصر کمیاب و یا عناصر غذایی میکرو یا ریزمغذی خوانده می شوند. گرده تمامی این 28 ماده معدنی را دارا می باشد.

آنزیم ها و کوآنزیم ها: لاکتیک دی هیدروژناز، سوکسینیک دی هیدروژناز، سیستم های سیتوکروم، ساکاراز، فسفاتاز، آمیلاز، دیافوراز، کاتالاز، پکتاز دیستاز، لیپاز، پروتئاز و کوزیماز.

اسیدهای چرب: کاپروئیک، کاپریک، میریستیک، استئاریک، پالمیتولئیک، اولئیک، لینولئیک، بروسیک، آبفراچیلیک، کاپریلیک، لوریک، پالمیتیک و بهنیک.

کربوهیدرات ها: پنتوز سلولز، اسپورنین، نشاسته، پلی ساکارید، رافینوز، ریبوز، دئوکسی ریبوز، ساکرز، فروکتوز و گلوکز.

رنگدانه ها: گزانتوفیل و کاروتن.

کالری: هر اونس گرده (هر اونس تقریبا 2 قاشق صبحانه خوری) شامل 28 کالری می باشد.

برای حفظ ارزش تغذیه ای گرده، آن را در یخچال نگاه دارید. یک هفته قبل از فصل نمایشگاه، مصرف دانه گرده مفید خواهد بود و سبب محکم شدن و زیبا شدن پرها شده و پرنده ها در شرایط بسیار مطلوب به چشم خواهند آمد. همچنین نرخ باروری بالاتر پس از مصرف گرده حاصل خواهد شد. پرندگان جوان به سرعت خوردن گرده را آغاز می نمایند. پرندگان مسن تر مقاومت بیش تری به خوردن غذاهای جدید نشان می دهند اما با گذشت زمان استفاده از آن را آغاز می نمایند. می توانید پرندگانی را که از دانه گرده تغذیه نمی نمایند به صورت موقتی به قفس های جوجه پرانی انتقال دهید که در آن پرندگان جوان با اشتیاق از آن تغذیه می کنند. به خاطر داشته باشید که دانه گرده یک غذای طبیعی بوده و ویتامین سنتزی یا دارو نیست. می توان آن را به عنوان بهترین غذای طبیعی برای آماده سازی معرفی نمود